انجمن نقد ادبی ایران دو فصلنامه روایت شناسی 2588-6495 4 7 2020 03 20 Multiperspectivity narration as a modern phenomenon چشم‌اندازهای روایی چندگانه به‌مثابة پدیدة روایی مدرن 254 225 104883 FA بهناز علیپور گسکری هیات علمی 0000-0003-3564-5311 آنیتا الداغی هیات علمی Journal Article 2019 09 23 Multiple narrative perspectives are a new phenomenon in narratology and a common narrative methode in modern fiction. In this narrative technique due to some charastrictics like plurality of viewpoints, multiplicity of narrators and change the point of views understanding of its plot is more complicated than other narrative forms , and readers understanding of this form depends on the interaction and cooperation between reader and text directly. This phenomenon is generally analyzed due to element of point of view. According to popularity of this narration way in today`s fiction, my first purpose is necessity of introducing and learn more about this phenomenon.<br /> Despite being the most frequent of this method in the modern novels writing, very rare researches have been devoted to it. Present research is seeking comprehensive study and more explanation due to do further research in this case. Despite being the most frequent of this method in the modern novels writing, very rare researches have been devoted to it. Present research is seeking comprehensive study and more explanation due to do further research in this case. چشم‌اندازهای روایی چندگانه پدیده‌ای جدید در روایت‌شناسی و شیوة روایی متداول در داستان‌نویسی مدرن است. در این شیوۀ روایتگری به‌علت تکثر دیدگاه‌ها، تعدد راویان و تغییر زاویة دید، پی‌رنگ داستان‌ها پیچیده‌تر از فرم‌های روایی دیگر است و درک اثر به تعامل خواننده و متن بستگی مستقیم دارد. این پدیده عموماً با توجه به دو مفهوم زاویة دید و دیدگاه مورد تحلیل قرار می‌گیرد. زاویة دید به‌مثابة مفهومی وابسته به جهان پیرامونی راوی و دیدگاه به‌عنوان امری وابسته به جهان درونی و نوع نگرش راویان به موضوع، اساساً خوانش این دسته از آثار را از آثار پیشامدرن متمایز می‌‌‌نماید و سطح انتظار نویسنده و خواننده را دگرگون می‌‌کند. هدف اصلی مطالعة این شیوة روایی، رواج این تکنیک ادبی در داستان‌نویسی امروز است که لزوم معرفی و آشنایی بیشتر با این پدیده را ضرورت بخشیده است. با شناخت روابط موجود در این دسته آثار و با توجه به اهمیت روایت‌شناسی در تحلیل رمان، به ابزارهای مطمئنی برای تحلیل و بررسی این دسته از رمان‌ها دست یافته می‌شود. پژوهش حاضر جستاری است در تبیین و معرفی این شگرد روایی به‌منظور بررسی‌های غنی‌تر و جامع‌تر. نتایج پژوهش نشان می‌دهد ساختار متون چندروایتی را باید به‌عنوان یک مقولۀ شناختی ـ تأثیر مربوط به خواننده از موضوع مورد مشاهده ـ درک کرد. ویژگی اساسی در این تکنیک روایی واداشتن خواننده به مشاهدة نزدیک و دقیق متن است تا به مدد این تعامل، طرح پیچیدۀ رمان‌های چندروایتی گشوده شود.   https://www.narratologyjournal.ir/article_104883_056f70407cf7aa2ee6bd926dadd87e80.pdf