انجمن نقد ادبی ایران دو فصلنامه روایت شناسی 2588-6495 6 12 2022 10 23 A study of Reflection of the Unknowable in Form and Content of Aboutorab Khosravi's Story, "Picnic" بررسیِ بازتابِ امرِ شناخت ناپذیر در صورت و محتوای داستان «پیک نیک» از ابوتراب خسروی 398 365 135302 10.22034/jlc.2021.135302 FA ثمین کمالی دکترای زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران کاووس حسن لی استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2021 04 10 The contemporary era is the period of centrality of the Unknowable in human life and experience of extreme fear. One of the most important manifestations of this subject is modern fiction. In order to understand modern man more precisely on the one hand and to properly understand modern fiction on the other hand, it seems necessary to analyze how these works are affected by the Unknowable. In this study, by combining Ludwig Binswanger's Daseinanalysis and Roger Fowler's linguistic theory, a model is proposed for comprehensive study of the reflection of the Unknowable in modern fiction. Then, according to it, the story "Picnic" by Abutorab Khosravi, one of the major writers of our time who has a deep look at human being's fears is analyzed. The purpose of this study is to investigate the origins of fear in this story and to analyze the relationship between its form and content and the Unknowable. This study is conducted using content analysis method. It is argued that the narrator/ main character of the story is trying to figure out the Unknowable in the visible environment around him and experience angst in the form of fear of death. He has fallen apart; his tormentors are fragmented pieces of himself. The way narrative components are picked and arranged clearly shows the fragmentation of the narrator. Contradictions, repetitions and ambiguities have removed unity from discourse and text. It could be said that the Unknowable has seeped into form and content shaking them to the roots. دوران معاصر دوران قرار گرفتن امر شناخت‌ناپذیر در کانون زندگی بشر و درنتیجه تجربة انواع هراس است. یکی از مهم‌ترین تجلیگاه‌های این موضوع گونه‌های مختلف هنر ازجمله ادبیات داستانی ا‌ست. برای شناخت دقیق‌تر انسان امروز از یک سو و درک درست آثار داستانی معاصر از سوی دیگر، واکاوی کیفیت اثرپذیری این آثار از امر شناخت‌ناپذیر ضروری می‌نماید. در پژوهش حاضر، با تلفیق نظریة تحلیل دازاین لودویگ بینزوانگر و رویکرد زبان‌شناسانة راجر فاولر در نقد متون ادبی، الگویی برای بررسی همه‌جانبة بازتاب امر شناخت‌ناپذیر در داستان‌های معاصر پیشنهاد و براساس آن، داستان «پیک‌نیک» از ابوتراب خسروی ــ نویسندة برجسته‌‌ای که نگاهی ژرف به وضعیت بشر و هراس‌های او دارد ــ تحلیل شده ‏است. هدف از این مقاله بررسی خاستگاه‌های هراس در داستان مورد بحث و واکاوی رابطة صورت و محتوای آن با امر شناخت‏‌ناپذیر است. این پژوهش به روش تحلیل محتوا انجام شده ‏است. یافته‌های تحقیق نشان می‏دهد راوی/ شخصیت اصلی داستان بر اثر دلهرة شدید فروپاشیده‏ است. او می‏کوشد امر شناخت‌ناپذیر را در عناصر مرئی پیرامون و گزش دلهره را در قالب ترس از مرگ تجربه کند؛ اما شکنجه‌گرانش تکه‌های پراکندة «خود» او هستند. کیفیت گزینش و چیدمان عناصر روایت گسیختگی روایتگر را بازتاب می‌دهد. انبوه تناقض‌ها‏، تکرارها، ابهام‌ها و... گفتمان و متن اثر را از یکپارچگی دور کرده ‏است. درمجموع می‌توان ‏گفت امر شناخت‌ناپذیر در صورت و محتوای داستان «پیک‏نیک» رخنه کرده و آن را به لرزه افکنده ‏است. https://www.narratologyjournal.ir/article_135302_69492fc1358d76d48a9f03625b4ad911.pdf