انجمن نقد ادبی ایران دو فصلنامه روایت شناسی 2588-6495 7 14 2023 11 22 Decolonized Trauma: Narrative on Trilogy of "Hema and Kaushik" in Jhumpa Lahiri's Unaccustomed Earth ترومای استعمارزدا: روایت در سه گانۀ «هما و کاوشیک» در خاک غریب جومپا لاهیری 192 155 167085 10.22034/jlc.2023.370482.1523 FA بهزاد پورقریب استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدۀ میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-6162-7312 سمیه اسماعیلی دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه گلستان، گلستان، ایران Journal Article 2022 11 18 Although literary works serve as an excellent medium for witnessing trauma, postcolonial and diasporic literary texts are often overlooked for their disturbing accounts of traumatic experiences. Recent studies in the field of trauma on immigration literature have disrupted the old western views and on the other hand, have created empathy and recovery. So, the present study chooses a mixed analytical framework to examine the representation of trauma in the trilogy "Homa and Kaushik" by the Indian-American writer Jhumpa Lahiri. This article has tried to deal with the representation of trauma in the story by choosing the narratologist Gerard Genette and some special concepts of narratology including order, frequency, continuity, and state. These concepts are used to challenge the western definition of trauma and convey the main message of decolonized trauma to the audience. colonial researchers have emphasized the need to conceptualize the decolonization of trauma. This study shows different ways the main characters of Kaushik and Hema in diasporic conditions as those who can overcome the adverse effects of traumatic memories with the events of authentic reports of their experiences narrate their traumatic memories. These findings also show that Lahiri, using a special narrative technique, shows trauma as a non-sudden event that affects the daily life of the characters in the story and at the same time causes solidarity among immigrants. پژوهش حاضر بر آن است تا با بهره گرفتن ازنظریه‌ی تروما استعمارزدا به بررسی مجموعۀ داستان سه‌گانۀ «هما و کاشیک» جومپا لاهیری، نویسندۀ هندی-آمریکایی بپردازد. نظریۀ تروما استعمارزدا یک پدیدۀ پیچیده-ای است که در ادبیات پسااستعماری مورد بررسی قرار می‌گیرد و چارچوب اصلی تعریف تروما را تا حدی نقض میکند. در این راستا ، این مقاله در نظر دارد که با انتخاب روایت شناس ژرار ژنت و بعضی از مفاهیم خاص روایت شناسی که شامل نظم، بسامد، دیرش و حالت است به بازنمایی تروما در داستان مذکور بپردازد. هدف از انتخاب این مفاهیم برای چالش کشیدن تعریف غربی تروما است که می توانند پیام اصلی تروما قابل درک نماید. با استفاده از این مولفه‌ها، این مطالعه راه‌های مختلفی را نشان می‌دهد که چطور بن بست‌-های سه‌گانۀ تروما رد می‌شود و وقایع و خاطرات تروماتیک شخصیت های اصلی کاشیک و هما در شرایط دیاسپوریک کشف می‌شوند و به عنوان کسانی که قادر به غلبه بر اثرات نامطلوب خاطرات تروماتیک با وقایع گزارشی معتبر از تجربیاتشان خاطرات تروماتیک خود را روایت می‌کنند. این یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که لاهیری با استفاده از فلش‌بک‌های متعدد، تکرار وقایع و تنوع زاویۀ دید، نه تنها تروما را به عنوان یک رویداد غیر ناگهانی روایت می‌کند بلکه تأثیر آن را در زندگی روزمرۀ شخصیت های داستان را نشان می-دهد. https://www.narratologyjournal.ir/article_167085_669ce09b3d4ef5e309d7ccba132bb104.pdf