انجمن نقد ادبی ایران دو فصلنامه روایت شناسی 2588-6495 10 20 2026 09 23 Interaction between Mise en abyme and Metalepsis in Short Fiction Film تعامل میزان‌آبیم و متالپسیس در فیلم کوتاه داستانی 306 257 225665 10.22034/jlc.2025.469878.1662 FA پیام زین العابدینی . استادیار دانشگاه تهران، دپارتمان هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران (نویسندۀ مسئول). 0000-0002-1701-3225 فاطمه احمدی کارشناسی ارشد سینما، دانشگاه کمال‌الملک نوشهر، نوشهر، ایران. Journal Article 2024 07 26 The narrative technique of mise-en-abyme, characterized by its creation of a frame-within-a-frame, provides a unique space for the interplay and integration of narrative levels. Exploring the dynamics between mise-en-abyme and metalepsis can unveil new dimensions of their functioning, laying the groundwork for future scholarly investigations. Given the limited scholarly attention on short films, this study aims to investigate the interaction between practical and innovative narrative techniques within this format. This research focuses on examining the manifestation of metalepsis within short fiction films through the mise-en-abyme structure. The study aims to explore the benefits of employing mise-en-abyme in short films, particularly in compressing narrative timelines and introducing boundary-breaking techniques. Utilizing a qualitative approach with a narratological lens, this study combines models proposed by Lucien Dällenbach and William Nelles to develop a dual pattern capable of covering common dimensions between mise-en-abyme and metalepsis. To elucidate the mechanism of interaction between these phenomena, three short fiction films, namely "Reflection," "The Changing Room," and "Room 8," have been selected as case studies. <br>This research introduces five different types of metalepsis that occur in three reflective types: simple, infinite, and paradoxical, as well as in two directions, internal and external. In conclusion, the examination of mise-en-abyme alongside metalepsis within short film narratives not only reveals their complex interplay but also underscores their profound implications for narrative construction and audience engagement. میزان‌آبیم به عنوان تکنیکی روایی با خلق قاب‌درقاب، فضای مورد نیاز برای وقوع تداخل‌ و نفوذ میان سطوح روایی فراهم می‌آورد. وارسی تعامل این دو پدیده با یکدیگر ابعاد جدیدی از نحوه‌ی عملکرد هر یک را ارائه می‌کند که می‌تواند طلایه‌دار مجموعه‌ی بِکر مطالعاتی گسترده در آینده به شمار بیاید. فیلم کوتاه بر اساس این ویژگی روایی تاکنون مورد مطالعه واقع نشده و کاوش تعامل این دو تکنیک در آن می‌تواند قابل ‌تامل باشد. مسئله‌ی تحقیق کشف انواعی از متالپسیس است که از طریق تکنیک قاب‌درقاب در فیلم‌های داستانی کوتاه بازآفرینی می‌شوند. تحقیق حاضر با هدفی کاربردی مزایای به‌کارگیری میزان‌آبیم در مدت‌زمان فشرده‌ی فیلم کوتاه، نحوه‌ی تولید سطوح روایی از طریق ساختارهای پیچیده‌ی تودرتو و هم‌چنین معرفی انواع مرزشکنی‌های قابل اجرا در این نوع از ساختار روایی را واکاوی نموده است. روش پژوهش کیفی با رویکرد روایت‌پژوهی و به شیوه مطالعه موردی است. از این‌روی سه فیلم‌کوتاه داستانی انعکاس، اتاق شماره‌ی 8 و اتاق پُرُو از موارد مطلوب گزینش شده و بر مبنای مبانی نظری تحقیق تحلیل شده است. نتیجه‌ نمایانگر تسریع روند روایت فیلم داستانی کوتاه از طریق به‌کارگیریِ ساختمان روایی میزان‌آبیم است که پتانسیل پنج نوع از متالپسیس را در دو جهت درونی و بیرونی ایجاد می‌کند. https://www.narratologyjournal.ir/article_225665_0170822246be68204392fd2cb917963f.pdf