انجمن نقد ادبی ایران دو فصلنامه روایت شناسی 2588-6495 مقالات آماده انتشار 2025 11 30 Judo as a Cultural Language: An Ethnic Inquiry through Emic Approach ورزش جودو به مثابه زباهنگ؛ بررسی قوم‌نگارانه با رویکرد امیک 235126 10.22034/jlc.2025.546188.1769 FA آسیه هداوندخانی گروه مترجمی زبان انگلیسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران. 0009-0009-7166-8722 علی ربیع گروه مترجمی زبان انگلیسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ساغر شریفی گروه مترجمی و آموزش زبان انگلیسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، البرز، ایران. Journal Article 2025 09 09 Judo, as an eastern sport that emphasizes individual moral values, also encompasses social dimensions and merits significant scholarly attention. This research seeks to explore the profound cultural aspects of Judo through an ethnographic examination employing an emic approach. The nature of this study is primarily quantitative. The research sample consist of professional judokas, coaches, and referees from Iran. Participants include both male and female judokas in the adult age group, as well as coaches and referees who are national, Asian and world certificates. The adequacy of the sample size was determined using table formula of Krejcie and Morgan, thereby ensuring the validity and reliability of the study. The cultural elements examined in judo include: Rei (the tradition of bowing) two cases, personal cleanliness such as attire and nails as well as tradition of hygiene (two cases), competition and its social regulations (one case), and Judo-specific rules and practices (one case). The findings indicate that Judo is not merely a sport but also a semantic system, in which its symbols embody a distinctive moral and social philosophy that transcends time and place. ورزش جودو به عنوان یک ورزش شرقی که بر ارزش های اخلاقی فردی تاکید دارد دارای امتداد و ابعاد اجتماعی است و به مثابه زباهنگ مورد توجه قرار می‌گیرد. این تحقیق تلاش می‌کند با استفاده از بررسی قوم‌نگارانه و رویکرد امیک، از خلال روایت‌ها به ابعاد عمیق جودو به مثابه فرهنگ دست یابد. لذا مساله اصلی این‌است که جودو از منظر جودوکاران حرفه ای آیا دارای ابعاد و امتداد اجتماعی و فرهنگی نیز می‌باشد؟ ماهیت این پژوهش به صورت ترکیبی با تاکید بر روش کمی است. نمونه مورد مطالعه، ۲۲۶ جودوکای حرفه ای ، مربی، داور را در سطح کشور می‌باشند. جودوکارها شامل زن و مرد در رده سنی بزرگسالان، مربیان و داوران و قهرمانان ملی و آسیایی و جهانی هستند. کفایت حجم نمونه بر اساس فرمول جدول کرجسی و مورگان تعیین گردید و بدین ترتیب اعتبار لازم تامین شده است. مجموعه عناصری که در جودو به مثابه فرهنگ (زباهنگ) مورد پرسش قرار می‌گیرد عبارتند از : ری دادن ( سنت احترام و تواضع) ، تمیزی لباس و ناخن ها و سنت پاکیزگی ، فضاسازی محیطی و انگیزش اجتماعی ،خطاهای مسابقه و عقوبت اجتماعی، قانون زمان و آثار اجتماعی مدیریت زمان ، دست دادن و اخلاق اجتماعی ، تکنیک تدافعی و سلامت اجتماعی، قوانین و فعالیت‌های جودو و امتداد اجتماع. نتایج نشان می‌دهد که جودو نه تنها یک ورزش بلکه یک نظام معنایی است که در آن نشانه‌ها بازتاب دهنده‌ی فلسفه‌ی اخلاقی و اجتماعی خاصی هستند که فراتر از زمان و مکان عمل می‌کنند.