انجمن نقد ادبی ایران دو فصلنامه روایت شناسی 2588-6495 3 6 2019 11 22 The relation of the theme to the elements of the story in the novel "When the lights of life are lit" ارتباط درون‌مایه با عناصر و شگردهای روایی در رمان وقتی چراغ‌های زندگی روشن می‌شوند 53 29 97373 FA هیوا حسن پور استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کردستان محمد حسن حسن زاده دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی آزاده اسلامی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین، قزوین، ایران. Journal Article 2019 05 31 The theme of each story is like a string that links other parts of the work together. Whatever the connection is narrower, the effect is stronger and more artistic. The novel "When the lights of life are lit", the second is Sardar ozkan, the successful writer of Turks that translated into more than twenty languages of the world. This descriptive-analytic study seeks to examine the relationship between the subject and the story's form. The results show that the theme "When you receive the innocence and purity of children, you will come to the book and the mysteries of creation within you," as artistically and harmoniously in the elements of "narrator", "personality", " Space "," tune "and" conversation "are reflected. In fact, ozkan has been able to put the novel form in the service of its content. In this work, the use of symmetrical material, such as book, travel, child, light, death, and sea, helped to inspire better the meaning of the subject's minds. And the clever use of narrative elements in this literary work has created a unity between narratives and characters and ultimately the mystical meaning of the novel.<br /> Keywords: Sardar ozkan, When the lights of life are lit, the theme is a narrator. درون‌مایۀ هر داستان مانند رشته­ای است که سایر اجزای آن اثر را به‌هم می‌پیوندد. هرچه این ارتباط تنگ­تر باشد، آن اثر قوی­تر و هنری­تر است. رمان <em>وقتی چراغ­های زندگی روشن می‌شوند</em> دومین اثر از سردار اُزکان، نویسندۀ موفق تُرک است که به بیش از بیست زبان زندۀ دنیا ترجمه شده است. این پژوهش به‌شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی درپی آن است که ارتباط درون‌مایه و فرم داستانی را بررسی کند. نتایج نشان می­دهد که درون‌مایۀ «وقتی چون کودکان به معصومیت و پاکی رسیدی، به کتاب و اسرار آفرینش که در درون خود توست، خواهی رسید» به‌گونه­ای هنرمندانه و هماهنگ در عناصر «راوی»، «شخصیت»، «فضا»، «لحن» و «گفت‌وگو» منعکس شده است. درواقع اُزکان توانسته است فرم رمان را در خدمت محتوا و مضمون آن قرار دهد. در این اثر، استفادۀ بجا از بن­مایه­هایی که جنبۀ نمادین دارند، مانند کتاب، سفر، کودک، نور، مرگ و دریا، به القای بهتر درون‌مایه در ذهن مخاطب کمک کرده و استفادۀ هوشمندانه از عناصر داستانی در این اثر ادبی باعث اتحاد بین راوی­ها و شخصیت­ها و درنهایت معنا و مضمون عرفانی رمان شده است.   <br />   https://www.narratologyjournal.ir/article_97373_12d49a3cc204f621c5f09b74d20e2a94.pdf