انجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Narratology Analysis of Body in Qajar coffee house painting to focus on relation of the self and other (case study: Battle of Karbala)تحلیل روایتشناختی جایگاه تَن در نقاشی قهوهخانهای دورة قاجار با تمرکز بر رابطة خود و دیگری (نمونة مطالعاتی: نبرد کربلا)371118245FAشرارهافتخاری یکتادانشجوی دکتری هنرهای اسلامی، دانشکدة هنرهای صناعی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایرانمهدیمحمدزادهاستاد دانشکدة هنرهای صناعی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20200109In every aspect, Qajar painting opens up a new visual content to the Iranian art. In this period, art and painting changes in the facing of cultural, social and political events. One of the trends appeared in this historic era of painting known by painters' society as coffee house painting. The themes of coffee house painting depicts on the basis of religious, traditional narratives. In this way, that opens up a new context for position and concept of body in Qajar painting. Therefore, the purpose of this research is study the function of body-narration in coffee house painting. This article uses narrative discourse system based on School of Paris narrative semiotics. One of the most important topics in the field of narrative function is contrast. The structure of the contrast is among the the body of actant and anti-body of actant as function of the Self body and other body. Based on these descriptions, using the body-narration in narrative discourse approach, by specifying what factors cause function of body in the religious theme of coffee house painting. The study focuses on how the relation between is body-self and body-other, in other words, between the the body of actant and anti-body of actant.This have been answered by a descriptive-analytical method. In result, the body of actant (Hazrat Abbas) is object of cultural value and the body-collective as all the bodies of actant that defend religious-national identity.نقاشی قهوهخانهای در اواخر دورة قاجار براساس مضامین و روایتهای مذهبی، رزمی و بزمی با تأسی از ادبیات دینی و ملی شکل گرفت. در چنین عرصهای، راه برای جایگاه و مفهوم تازهای از بدن نیز گشوده میشود. از این رو در پژوهش حاضر، با هدف بهرهگیری از تن ـ روایت (تن کنشگری که به روایت تبدیل شده است) در رویکرد نشانهمعناشناسی روایی مکتب پاریس، به بررسی نوع کارکرد و تعریف تنهای روایی در نقاشی قهوهخانهای متأثر از مضامین مذهبی پرداخته شده است. تن ـ روایت در هر نظام گفتمانی روایی مبتنی بر اصل تقابلها میان دو تنِ کنشگر و شُوشگر است که همسو با مفهوم خود/ دیگری معنا تولید میکند. بدین ترتیب، مسئلة پژوهش نحوة مواجهه تنِ خود با تنِ دیگری در پیوستاری با عملکرد بدن در نقاشی روایی قهوهخانهای است؛ به این صورت که تن کنشگر در مواجهه با تن شُوشگر چه نوع تعامل و گفتمانی را برقرار میسازد و دربرابر هجوم تن شُوشگر چه عملکردی نشان میدهد. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی است. مطابق الگوی نظری پژوهش، مفهوم تن در روایتهای مذهبی نقاشی قهوهخانهای بازنمودی از تقابل فرهنگ با «نَه ـ فرهنگ» است که امکان معناسازی متعددی را فراهم میکند. تن کنشگر (حضرت عباس) تن جمعی بهنمایندگی از کل کنشگران است که بهمثابة تن فرهنگی در مواجهه با تن شُوشگر در فرهنگ دیگری، مقاومت به خرج میدهد و درجهت صیانت هویت دینی ـ ملی، تن دیگری را طرد کرده، از آن دوری میگزیند.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118245_68e351e42bf60dd7fbf079668a4e537c.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Narration’s Speed in the Novel “Harb Al-Kalb Al-Thaniyeh”تحلیل تداوم زمانی در رمان حرب الکلب الثانیة7339118246FAفاطمهاکبری زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران0000-0002-5774-3046رقیهرستم پور ملکیدانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانمونانعیمیدانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20190916“Harb Al-Kalb Al-Thaniyeh”, by Ibrahim Nasrollah, is a fictional novel critics the dictator and warring governments amongst the superpowers. The time and place of the novel are not clear; however, the high frequency of the temporal leaps in the novel from the present to the future and past has caused such elements as “time” and “speed of narration” to gain a lot of importance in narrating the story. The present study uses a descriptive-analytical method to measure the narration pace of the novel based on the theory proposed by Gérard Genette about time and analyze the factors influencing speed and acceleration of the narration. Based on the study findings, the general speed of the narration is positive because it encompasses a very vast and vague temporal span . The narration pace is proved in parts of the story and the author uses such an element as conversation to slow it down so as to retell the hidden and grey angles of the story’s characters to the readers. The author also slackens the speed of narration in some chapters of the story for preserving the novel’s narrative fascination and expanding the volume of the story’s internal world and creation of diverse settings and scenes. He also uses the story characters’ hesitation, retrospective look and episode to create hesitations in the novel’s speed of narration.رمان برگزیدة <em>حرب الکلب الثانیة</em>، اثر ابراهیم نصرالله، داستانی تخیلی است که نویسنده در آن حکومتهای دیکتاتور و جنگطلبی قدرتهای جهانی را نقد کرده است. زمان و مکان در این رمان نامشخص و مبهم است و پرشهای زمانی بسیاری که از حال به گذشته و آینده وجود دارد، باعث شده عنصر زمان و سرعت روایت در این رمان اهمیت بسیاری در نقل حوادث داستان داشته باشد. این پژوهش میکوشد با شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی و براساس نظریۀ ژرار ژنت درمورد زمان، به بررسی تداوم زمانی و اندازهگیری سرعت روایت این رمان بپردازد و عوامل مؤثر بر سرعت و شتاب روایت را تحلیل کند. براساس یافتههای پژوهش، تداوم و نظم خطی روایت با دخلوتصرف نویسنده در زمان روایت ازبین رفته و این باعث تغییر سرعت روایت رمان شده است. بهنظر میرسد سرعت کلی روایت مثبت است؛ زیرا گسترۀ زمانی بسیار وسیع و نامشخصی را از جنگ اول سگ تا جنگ دوم سگ و همچنین جنگ سومی که درحال شروع است، دربرمیگیرد. رمان با استفاده از حذف، فشردهسازی و آیندهنگری بر سرعت روایت میافزاید. گاهی با عنصر گفتوگو سرعت روایت کُند میشود تا زوایای پنهان و خاکستری شخصیتهای داستان ترسیم گردد. همچنین برای حفظ کشش داستانی رمان و حجم دادن به جهان درونی داستان و ایجاد فضاها و صحنههای متنوع، از سرعت روایت در برخی از فصلهای داستان کاسته میشود و با استفاده از مکث توصیفی، گذشتهنگری و اپیزود در سرعت روایت وقفه ایجاد میگردد.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118246_04da78cff2a7b850a48649ed79c82364.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Potentials of Cultural Criticism in Narrative Fiction (The Sequel)ظرفیتشناسی نقد فرهنگی روایت (پیآمد)11275118247FAعلیتقی زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانJournal Article20190729The subject of this research is the potentials of cultural criticism in narrative, and its objective is to help narrative find larger readership for cultural criticism. Cultural criticism has several targets. One of its targets is to be a project for productive use of narrative, because society is no longer interested in narrative and takes little responsibility towards it. This is a cultural challenge with which narratology concerns hoping to provide practical solutions for it. In this climate of cultural lag, if narrative is to find readership, it should have certain qualities. Some of its qualities are: it tells tales, its language is symbolic, it is representational, it takes outstanding semiotic functions. However, these generic and productive features cause many other potentials in narrative that make it into a suitable space for cultural criticism. Cultural orientation of narrative, analyzing the power game, sociology of narrative literature, text-based studies, and conflict, dialogue, adventure are the potentials of narrative that the present research is intending to examine rendering narrative a productive field of cultural criticism. These potentials add to the critical values of narrative discourse, and via the rendition of narrative into a space of critical innovation, strengthen the narrative potentials in the production and criticism of culture. Therefore, a main value of this research is that it analyzes the potentials of narrative in cultural criticism, and via helping it find larger readership, adds to the possibilities of cultural criticism.موضوع پژوهش حاضر ظرفیتشناسی نقد فرهنگی روایت و هدف آن کمک به کاربرد بیشتر ادبیات روایتی بهمنظور استفاده از ظرفیتهای آن در نقد فرهنگی است. نقد فرهنگی اهداف متعددی دارد؛ ازجمله اینکه میخواهد پروژهای برای کاربردی کردن ادبیات روایتی در جامعۀ مدرن که به متون ادبی علاقة چندانی ندارد، باشد. این چالش فرهنگی بزرگی است که پژوهشگران ادبیات و مطالعات فرهنگی و روایتشناسی درمورد آن میاندیشند و میخواهند برای رفع آن راهکارهای عملی ارائه دهند. در چنین شرایطی، اگر روایت میخواهد به جامعه راه پیدا کند، باید ویژگیهای خاصی داشته باشد. برخی از ویژگیهای کلی روایت داستانپردازی، زبان نمادین، بازنمایی و ویژگیهای نشانهشناختی است. اما این ویژگیهای کلی موجب قابلیتهای فراوان دیگری هم در روایت میشود که آن را به فضای مناسبی برای نقد فرهنگی تبدیل میکند. گرایش فرهنگی روایت، تحلیل بازی قدرت، جامعهشناسی ادبیات روایتی، مطالعات متنمحور، و کشمکش، گفتوگو و ماجرا مؤلفههای فرهنگساز روایت هستند که پژوهش حاضر در تحلیل ظرفیتهای نقد فرهنگی آنها را بررسی میکند. وجه مشترک همۀ این مؤلفهها این است که به ارزشهای انتقادی گفتمان ادبی میافزایند و از طریق تبدیل ادبیات روایتی به فضای نقد و نوآوری، ظرفیتهای تولید و نقد فرهنگی روایت را تقویت میکنند. بنابراین دستاورد پژوهش حاضر این است که ظرفیتهای نقد فرهنگی روایت را تبیین میکند و از طریق کمک به کاربرد بیشتر ادبیات روایتی، به امکانات نقد فرهنگی و مطالعات فرهنگی میافزاید.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118247_2a79dc440bea90acb421cb4262dd6ef3.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Construction of discourse subject in Shadow of the Monster novelبرساخت سوژهی گفتمانی در رمان نوجوان سایه هیولا150113118248FAمهنازجوکاریدکترای زبان و ادبیات فارسی (ادبیات غنایی)، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانسعیدحسامپوراستاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20191214Young adults’ novels are the field of power and penetration of discourses and perspectives that mostly operates by novelist. Adolescence concept could be define and redefine by socio-cultural context and this issue shows the importance of this study. Based on Foucault, subjects are constructing in power relations and discourses and finally discourse processes construct the subjects. Subject in Shadow of the Monster novel studied based on this fact. In this way, based on social semiotics, signs in the social context (speech acts and body) and contextual context (Linguistic, aesthetic and inter-textual signs) are studied separately. The study of these signs show that subject in this novel is a discourse one that constructs in the axis of discourses of Motherhood and Sacrifice and Femininity and submission. Adolescence subject in this novel mostly constructs in the discourses that are in the contradiction of Adolescence identity and can be lead the subjects towards an early (Femininity) adulthood.رمان نوجوان عرصة نفوذ و قدرت دیدگاهها و گفتمانهایی است که بیشتر آنها توسط نویسنده در متن رمانها اِعمال میشود. در رمان نوجوان، نوجوانی براساس بسترهای اجتماعی و فرهنگی تعریف و بازتعریف میشود و همین مسئله مطالعة سوژگی را بااهمیت میکند. بنابر نظر فوکو، سوژهها در روابط قدرت و فراتر از آن، گفتمانهایی که آنها را احاطه کردهاند، شکل میگیرند و این فرایندهای گفتمانی نوع سوژة برساخته در اثر را مشخص میکنند. در این پژوهش نیز، سوژة نوجوان در رمان <em>سایة هیولا</em> بر همین مبنا بررسی شده است. برای این منظور، براساس روش نشانهشناسی اجتماعی، نشانهها در بافت اجتماعی (کنشهای گفتاری و بدن) و بافت متنی (نشانههای زبانی، زیباییشناختی و بینامتنی)، بهطور جداگانه تحلیل شدهاند. از بررسی نشانهها در این اثر چنین برمیآید که سوژه، سوژهای گفتمانی است که در محور گفتمان مادرانگی و ایثار، زنانگی و تسلیم، برساخته شده است. سوژة نوجوان در این رمان بیشتر در گفتمانهایی برساخته شده که متضاد هویت نوجوانی است و میتواند سوژه را بهسمت بزرگسالی (زنانگی) زودهنگام سوق بدهد.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118248_5cebded560cc594acb569e69971bbae3.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Metaphorization as Bad-Faith: an existential reading of Identity Concept
(case study: Identity Novel by Milan Kundera)استعارهسازی همچون سوءنیت: خوانشی اگزیستانسیالیستی از مفهوم هویت (مطالعة موردی: رمان هویت اثر میلان کوندرا)180151118249FAعارفدانیالیدکترای فلسفة غرب، عضو هیئت علمی گروه الهیات، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران0000-0002-6566-8795Journal Article20191019Milan Kundera puts an emphasis on efects of Existentialism Philosophy on Novel in the 20th century. The main issue in this paper is to present Existential reading of Metaphor in Kundera' Novel. One main objective in this comparative literary study, focusing on this problem, is to find the relationship between the concept of Metaphor in Kundera and Sartre' bad faith. This study can show similar functions of them in identity- formation; sometimes, this functions are self-deception: the ways of converting individual to thing or subject to object. This affair resulted in disowning choice and responsibility by denial of freedom. A positive function of Metaphors is revelation of subject' creative direction, but negative function of them is objectification. In Kundera' point of view, Kitsch converts Beauty to trap. person is assailable in confrontation with Beauty. Different Worlds become alike by Metaphors and it leads to metamorphosis of subject. Nietzsche reveals Metaphor identification and ontology. Nietzsche shows that Metaphors are not only a Rhetorical Device. Findings of this study showed How Metaphors frame our identity.<br /> Keywords: Metaphor,Bad Faith, Identity, Sartre, Kundera.میلان کوندرا همواره بر تأثیر فلسفۀ اگزیستانسیالیسم در رمان در قرن بیستم تأکید کرده است. هدف پژوهش حاضر خوانشی اگزیستانسیالیستی از مفهوم استعارهسازی در رمان کوندرا است. این مقاله با رویکردی تطبیقی و بینارشتهای بر این مسئله متمرکز شده که استعارهسازی نزد کوندرا چه ارتباطی با مفهوم «سوءنیت» در نگاه سارتر دارد. یافتههای مقاله نشان داد مفهوم سوءنیت در نظر سارتر و استعارهسازی نزد کوندرا کارکرد یکسانی در هویتبخشی دارند؛ کارکردی که بهزعم آن دو، چیزی جز خودفریبی نیست: آنها طریقی هستند برای تبدیل فرد به شیء یا استحالۀ سوژه به اُبژه که با انکار آزادی، اضطراب انتخاب و مسئولیت را از آدمی دور میکند. کارکرد مثبت استعاره آشکارسازی وجه آفرینشگرانۀ سوژه و کارکرد منفی آن شیءوارگی است. در نگاه کوندرا، کیچ از طریق استعارهها زیبایی را به دام تبدیل میکند. سوژهها دربرابر زیبایی آسیبپذیرند. استعارهها با اینهمانسازی میان دو جهان بیگانه منجر به مسخ سوژه میشوند. توجه به کارکرد هویتبخشی و هستیشناختی استعارهها متأثر از اندیشههای نیچه است. نیچه کشف کرد که استعارهها چیزی بیشتر از آرایههای ادبی هستند. یکی از یافتههای تحقیق این است که چگونه ما از طریق استعارهها، هویتها را بازآفرینی میکنیم.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118249_85284f18108f1480a83c209e1dbcdff8.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Analyzing the Interaction of Semio-discursive Components of Dance in Qashqaei Folk culture:A Study in Tartu School’s of Semioticsتحلیل برهمکنش مؤلفههای نشانهشناختی و گفتمانی رقص در فرهنگ عامة قشقایی: مطالعهای موردی در مکتب نشانهشناسی تارتو207181118250FAرضارضاییاستادیار زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0000-0002-7636-6135Journal Article20200527As one of the prominent dramatic arts, dance has always occupied its symbolic place among Iranian ethnicities’ rituals. In this soci-cultural and ethinc phenomenon representing mythical presence, dancer carries a historico-cultural message that is in constant relationship with live experience , myths , beliefs and rituals of the ethnic groups. as the southern inhabitants of Iran , Qashqaei clan take the advantage of dance in order to create an aesthetic –affective scene. So , Qashqaei’s dance finds its discursive functions and establishes a coherent relatioship with the fileds of “ to make” and “ to be” . Research method is descriptive-analytical . To be curious about the semio-discursive components necessitates the statement of the problem.By relying on the theoretical foundations of Tartu school’s of semiotics , The author aims at analyzing the semio-discursive components of Qashqaei’s dance with all the perpetual –corporal properties which pave the way to the process of semiosis for meta and trans –narrative interactions.All these properties are crystalized in Qashqaei’s dance as a passage from every day life’s practices to meta-linguistic and meta-narrative discourse. The results showed that this type of dance makes its major contribution to produce and encode a kind of meta-language illustrating the tensions of every day life’s practices of clan through a multi-dimensional enunciation in its own semi- sphere. Thus , Qashqaei’s dance results in synesthesia in several respects. Finally , Qashqaei’s dance as a generator for all the semiotic productions is characterized at narrative , ethical , existential and phenomenal levels.رقص، بهعنوان یکی از هنرهای نمایشی برجسته، همواره جایگاه نمادین خود را در میان آیینهای اقوام ایرانی حفظ کرده است. در این پدیدۀ اجتماعی و فرهنگی که نشانگر حضور اسطورهای است، رقصنده حامل پیامی تاریخی و فرهنگی است که با حوزۀ تجربۀ زیسته، اسطورهها، عقاید و اصول آیینی و قومی در ارتباط است. قشقاییها که غالباً ساکن جنوب ایران هستند، از رقص بهمنظور نمایش زیباییشناختی ـ عاطفی اعمال زندگی ایل بهره میبرند. بدین ترتیب، رقص قشقایی کارکردی گفتمانی دارد که دو حوزۀ <em>عمل کردن</em> را با <em>بودن </em>گره میزند<em>. </em>روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی ـ تحلیلی است. هدف نگارنده تحلیل ابعاد و مؤلفههای نشانهمعنایی دخیل در گفتمان رقص قشقایی ازقبیل ویژگی ادراکی ـ جسمانی است که خود میدان عملیات نشانهپردازی درجهت تعاملهای فرا و تراروایتی است. نگارنده با اتکا به چارچوب نظری مطرح در نشانهشناسی فرهنگی مکتب تارتو<sup>1</sup> درپی بررسی ویژگی نشانهشناختی فرهنگی رقص قشقایی بهعنوان محلی برای عبور از اعمال زندگی ایل به گفتمانی فرازبانی ـ روایی بهمثابۀ میراث فرهنگی فرهنگ عامۀ ایران است. نتایج نشان میدهد این رقص سهم عمدهای در تولید و کدگذاری فرازبانی دارد که درهمتنیدگی فعالیتهای روزمرۀ زندگی ایل را از خلال نوعی گفتهپردازی چندوجهی در سپهر نشانۀ خود بهنمایش میگذارد: آنچه منجر به حسآمیزی معنا میشود. رقص قشقایی مولِد تولیدات معنایی در ابعاد روایی، اخلاقی، هستیشناختی و پدیدارشناختی است.https://www.narratologyjournal.ir/article_118250_bc954d83cf33fd19fe5e486739ed5607.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Characteristics and Functions of “Backwards” in Narrativeویژگیها و کارکردهای روایت وارونه235209118251FAلیلارضاییاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خلیجفارس بوشهر، بوشهر، ایران0000-0002-4872-9488Journal Article20191116Inversion in narrative time is a kind of innovative techniques that involves the reversed direction of time from the end to the beginning. This kind of narrative has significant rhetoric and semantic functions. Most of researches in this field has mainly done around the novels in which the whole direction of the time is reversed. However some authors have used backward time in just a part of their fictions and they have benefited from most of its capacities and rhetorical and semantic functions. <br /> This essay, will firstly introduce “backward narrative” and secondly, will study two Persian short stories in which the authors have used backward technique in just a short part of narrative, to prove that – in comparison with full reversal narratives, limited usage of this technique does not reduce its rhetoric and semantic capacities, but also because the use of backward technique in narrative is mostly selective and precise, could present more useful capacities in both field of rhetoric and semantic.روایت وارونه شیوهای کمکاربرد و بدیع در ادبیات داستانی جهان است که مسیر زمان در آن وارونه شده و روایت از پایان بهسوی آغاز میرود. این نوع روایت از کارکردهای بلاغی و معنایی شایان توجهی برخوردار است. عمدة پژوهشهای انجامشده درباب ویژگیها و کارکردهای این گونه از روایت بر محور رمانهایی با «روایت وارونة کامل» است که وارونگی در سراسر آنها از آغاز تا پایان رعایت شده است. با این همه و در کنار این شیوه، برخی از نویسندگان به خلق داستان در قالب «روایت وارونة محدود» توجه نشان داده و تنها بخشی از داستان خود را بهشکل وارونه روایت کردهاند؛ اما در همین مجال محدود از توانمندیهای این نوع از روایت و کارکردهای بلاغی و معنایی آن بهره گرفتهاند. پژوهش حاضر ضمن معرفی شیوة روایت وارونه، با بررسی دو نمونه از «روایت وارونة محدود» ـ که از ادبیات داستانی فارسی گرفته شده ـ به اثبات این فرضیه میپردازد که وارونگی وقتی فقط در بخشی از روایت بهکار گرفته میشود، نهفقط از توانمندیهای بلاغی و معنایی آن (در تناسب با روایت وارونة کامل) کاسته نخواهد شد، بلکه از این رو که گزینش محدود و موردی وارونگی در متن غالباً گزینشی دقیق و هدفمندانه است، میتواند قابلیتهای بیشتری را در هر دو بخش بلاغت و معنا از خود بهنمایش بگذارد.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118251_277c2f993b721e0c7dbbc0ce73d2bc71.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Narrator in Sistan’s Asuke (stories)راوی در آسوکههای سیستان261237118252FAفائزهعرب یوسف آبادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زابل، زابل، ایرانJournal Article20191106Asuke is a kind of folk narrative in Sistan area in which the narrator plays a central role. In this paper, which seeks to identify and analyze the status of the narrator in Sistan’s Asuke , attempts have been made to explore the types of narratives, intradiegetic level and focalization facets of the narrator through a descriptive-analytical method. The preliminary results indicate that these narratives are rife with diverse levels of narratives, and in many of them, along with the omniscient narrative style, a mingling and interference of narrative levels is seen. In most asukes, it is the omniscient narrator, which thanks to its bird’s eye view, seeks to focalizes almost everything. This view, in turn, denies the characters the chance of anachronies or expression of ideas. From the point of view of the continuity of focalization, it was concluded that in most of asuke narratives that have a steady focalization, there is a single narrator that often remains constant till the end of story.آسوکه گونهای از روایتهای داستانی عامیانة منطقة سیستان است که در آن راوی جایگاه ویژهای دارد. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل جایگاه راوی در آسوکههای سیستان شکل گرفته و در آن تلاش شده است تا بهروش توصیفی ـ تحلیلی به بررسی انواع راوی، سطوح روایی و وجوه کانونیسازی راوی پرداخته شود. نتایج اولیه حاکی از آن است که این روایتها از سطوح روایی مختلفی برخوردار است و در بسیاری از آنها همزمان با روایت راوی دانای کل، آمیختگی و تداخل سطوح روایت دیده میشود. در اغلب آسوکهها، راوی ـ کانونیساز دانای کلی است که با دیدی پرندهوار همهچیز را کانونیسازی میکند و این نگاه او بهندرت امکان جهشهای زمانی یا ابراز عقیده را دراختیار شخصیتهای داستان قرار میدهد. از منظر میزان تداوم کانونیسازی این نتیجه حاصل شد که اغلب روایتهای آسوکه کانونیسازی ثابت دارد و راوی آنها واحد است و تا پایان روایت تغییر نمیکند.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118252_4da52c1cb74d87dc634a8f5e17178cac.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Challenges in application of narrationlogy in academic studies of Iran
(Case Study: Gremas's action pattern)آسیبشناسیِ کاربرد نظریه های روایتشناسی درپژوهش های دانشگاهی ایران (مطالعه موردی: الگوی کنشگر گِرِماس)299263118253FAمهیارعلوی مقدمدانشیار گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران0000-0001-5850-8657Journal Article20191102Theoretical and applied researches, on challenges, critical thinking, intimidation, and precise, methodological and scientific methods are critical in criticizing and evaluating the factors involved in constructing and developing literary texts, aesthetic analysis of literature, and the promotion of two process creation and literary research. Challenges can begin with the depth of the position of abstract concepts, and to the point where the position of objective concepts comes and rests with the retrogression of literature and philosophy. The narrative and narrative theory is about two decades that has led to academic research in Iran, especially among younger researchers, sometimes out of deep-rooted, unbridled, unwittingly and unconsciously. one of the symptoms of narrative semantics is action pattern, which is connected with the analysis of the validity of classical and contemporary texts. Implicability, methodology, leveling, theorizing, theorizing, mechanical modeling, acceleration, paperwork, fascination with the theorist, rating Promotionist, volunteers, and some of the most up-to-date advocates of this kind have been dominant in a number of narrative studies and in the form of actor Germaz. In this article, with a critical look, 23 papers were randomly selected, selected in the context of the narrative approach and the Gremas's action pattern, and the pathology of this approach, and in this theory, and in practice. The aesthetics and critical thinking in the analysis of literary texts, scholar the narrative translates into the reality of this approach within the framework of narrative genres, narrative systems and the close-up structure of the narrative and the Gremas's action pattern.نظریهپردازی و نقد و پژوهش ادبی به آسیبشناسی، تفکر انتقادی، آفتزدایی و بهرهگیری از الگوهای دقیق، روشمند و علمی در نقد و ارزیابی عوامل درونساخت و برونساخت متن ادبی، تحلیل زیباییشناختی ادبیات و ارتقای دو فرایند آفرینش و پژوهش ادبی سخت نیازمند است. آسیبشناسی میتواند از ژرفساخت آغاز شود و به روساخت بینجامد و دربرابر واپسگرایی و ایستایی ادبیات و هنر بستیزد. نظریة روایت و رویکرد روایتشناسی حدود دو دهه است که به پژوهشهای دانشگاهی ایران و بهویژه در میان پژوهشگران نوباوهتر راه یافته است؛ گاه به دور از ژرفنگری، افسارگسیخته، بیمحابا و غیرعلمی. در این میان، یکی از نظریههای نشانهمعناشناسی روایی، الگوی کنشگر گِرِمس است که با تحلیل روایی متون کلاسیک و معاصر روایی پیوند دارد. نافرهیختگی، روشمند نبودن، سطحینگری، نظریهزدگی، کژخوانی نظریه، مدلسازی مکانیکی، شتابندگی، مقالهبافی، شیفتگی دربرابر نظریهپرداز، امتیازسازی ترفیعگرایانه، امتیازستانی ارتقامحورانه و شاید از همه مهمتر ناآشنایی با مبانی نظری و کاربردی روایتشناسی در حوزة نظریة نشانهمعناشناسی گفتمانی و روایی بر شماری از پژوهشهای روایتشناسی و نیز الگوی کنشگر گِرِمس چیره شده است. در این مقاله با نگاهی انتقادی، 23 مقاله بهصورت اتفاقی در زمینة رویکرد روایتشناسی و الگوی کنشگر گِرِمس برگزیده و در ادامه به آسیبشناسیِ این رویکرد و این الگو در نظریه و عمل پرداخته شد. گفتنی است که تقریباً تمام پژوهشگران حوزة روایتشناسی خاستگاهی دانشگاهی دارند. یکی از مشکلات اساسی در الگوی کنشگر گِرِمس ناآشنایی پژوهشگران با نظریة نشانهمعناشناسی روایی مکتب پاریس و بیتوجهی به ارتباط این نظریه با الگوی زایشی معنا، دستور جهانی زبان روایت و این الگوست. آسیبشناسی و تفکر انتقادی در نقد و تحلیل متنهای روایی ـ ادبی پژوهشگر حوزة روایتشناسی را به واقعیت این رویکرد در چارچوب ژانرهای روایی، نظامهای حاکم بر روایت و ساختار پیرنگ نزدیک و رویکرد روایتشناسی و الگوی کنشگر گِرِمس را از آفتهای آن دور میکند.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118253_a01a3405dbcc3a4683ec928375c99a4a.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Analysis of Suspension through Hermeneutical-Riddle Codes in the Progressive Narrative
(Police-Criminal Narrative Case Study)تحلیل فرایند تعلیق به واسطۀ رمزگان هرمنوتیکی– معمایی در روایت پیش رونده (مطالعۀ موردی روایت پلیسی- جنایی)333301118254FAسیدعلیقاسم زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانفضل الهخدادادیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران0000-0002-3357-5906Journal Article20200104Narratives are generally divided into two categories, progressive (moving) and static (fixed). The progressive narratives of the suspense-based language texts include various narrative tools that create the expectation and elaboration of the narrative. One example is the progressive narrative of the crime-crime novel, whose harmony and unity among the shaping elements of the text is an appropriate measure of the audience's understanding and enjoyment. Accordingly, this essay attempts to study the narrative constructs of two types of narrative (progressive and static) while studying the underlying element of suspense in a police-crime novel. The authors also base their research on Roland Barth's theory of hermeneutics for being scientific, so that by tracing the hermeneutical-rational codes in a police novel by examining a case study of several effects, the process of formation, coherence and meaningfulness of the plan in This kind of narration was investigated and the results of the present study show that the suspense structure - exclusively - in a police novel consisting of coherence of semantic narrative elements (narrative codes) including "riddle recognition", "clutter dissipation", "delay response", " "False Tips" and "Truth Representation".در نگاهی کلی، روایتها به دو دستة پیشرونده (درحال حرکت) و ایستا (ثابت) تقسیم میشوند. روایتهای پیشرونده، متون زبانبنیادِ تعلیقواری هستند که ابزارهای روایی مختلفی باعث ایجاد انتظار و کشش روایت در آنها میشود. یکی از نمونهروایتهای پیشرونده رمان پلیسی است که هماهنگی و یکپارچگی میان عناصر شکلدهندة متن معیار مناسبی برای فهم و لذت مخاطب است و مراد از یکپارچگی، استفاده از الگوهایی خوانا و طبیعی برای آشناسازی آن نزد مخاطب است. بر همین اساس، در این جستار تلاش شده است ضمن واکاوی سازههای روایی دو گونة روایت (پیشرونده و ایستا) به مطالعۀ زیربنای عنصر تعلیق در رمان پلیسی پرداخته شود. برای اعتبار علمی یافتهها، نظریۀ رمزگان هرمنوتیکی رولان بارت اساس تحلیل قرار گرفت و با ردگیری رمزگان هرمنوتیکی ـ معمایی در رمان پلیسی با بررسی نمونة موردی چند اثر، فرایند شکلگیری، انسجام و معناسازی طرح در اینگونه روایت بررسی شد. نتایج پژوهش نشان داد ساختار تعلیق منحصراً در رمان پلیسی متشکل از انسجام عناصر روایی ـ معنایی (رمزگان روایی) شامل «بازشناسی معما»، «پراکندن سرنخها»، «بهتأخیر انداختن پاسخ»، «ارائة راهنماییهای دروغین» و «بازنمایی حقیقت» است.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118254_cfa9eb4df5bdf3aea7b8b139e42b7090.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Narrative analysis of Shamlou's shortest poem based on Roland Barth's five-part codeتحلیل روایت شناسانه کوتاهترین شعر شاملو بر اساس رمزگان پنج گانه رولان بارت360335118255FAمحمودMahmoudدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایرانمحمد حسینروان بخشدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایرانJournal Article20191029One approach to critique and analyze literary texts is the narrative perspective. This issue is a relatively new topic in Persian literature and, based on an analytical perspective, it has received much attention in contemporary literature. One of the prominent features of the new poetry is its narrative character and in the meantime, the poems of Ahmad Shamlou illustrate this feature in a very clear way. The shortest poem by Ahmad Shamloo (Sallakhi, crying was lost to a small canary) can be said to be based on the teachings of narrators such as Roland Barth; A narrative that, though telling only two related events, has the characteristic that it does not end after reading and continues in the reader's mind. This study, using Bart's method, the analysis of the five-fold code of narration, has shown that this poem is a kind of loss story due to its two characters. That raises many expectations, ambiguities, and questions for the reader. Of course, this short story does not answer them and so it goes on in the reader's mind. The study of the two-way contrast of "love / violence" in the poem also shows that the intertwining of the two sides of the poem in the theme creates humor in the poem. This study also shows that this poem is, in the final analysis, a narrative of "the victory of love" and "the defeat of violence."یکی از رویکردهای نقد و تحلیل متون ادبی، دیدگاه روایتشناسی است. هرچند برخی از متون سنتی را نیز میتوان با این دیدگاه بررسی و تحلیل کرد، در متون ادبی معاصر این دیدگاه کارایی بیشتری دارد. یکی از ویژگیهای برجستۀ شعر نو خصوصیت روایی آن است و در این میان، اشعار احمد شاملو این ویژگی را بهشکلی بارز نشان میدهد. کوتاهترین شعر احمد شاملو، یعنی «سلاخی/ میگریست/ به قناری کوچکی/ دل باخته بود»، را براساس آموزههای روایتشناسانی چون رولان بارت، میتوان نوعی روایت دانست؛ روایتی که هرچند فقط دو رویداد مرتبط را بازگو میکند، این ویژگی را دارد که پس از خوانش پایان نمیپذیرد و در ذهن خواننده ادامه مییابد. این پژوهش با بهکارگیری روش بارت، یعنی تحلیل رمزگان پنجگانۀ روایت، نشان داده که شعر مذکور با توجه به تقابل دو شخصیت آن، روایت نوعی دلباختگی است که انتظارات، ابهامات و سؤالات بسیاری را برای خواننده ایجاد میکند. البته این روایت کوتاه به آنها پاسخ نمیدهد و لذا در ذهن خواننده ادامه مییابد. همچنین بررسی تقابل دوجزئی «عشق ـ خشونت» در این شعر نشان میدهد درهمآمیختگی دو سویة این تقابل در درونمایه موجد طنز در این شعر شده است. شعر مورد بررسی در تحلیل نهایی، روایتی از «پیروزی عشق» و «شکست خشونت» است.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118255_8c61675d93f2f1a4d49f731aa1e7db96.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022The analysis of semantic discourse systems in the picture book, the Arrivalتحلیل نظام های معنایی گفتمانی در کتاب تصویری ورود402361118256FAمریممهرورزگروه هنر، دانشکدة عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمسعودمجاوری آگاهعضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، گروه گرافیک، تهران، ایران0000-0003-4751-9849الهاماعتمادیاستادیار گروه هنر، دانشکدة عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20200220Language in picture books means establishing communication; in this communication, the subject or I faces otherness; they (the subjects) in this opposition define each other and identity-making and meaning-making are formed in the process relation. According to sign-semantic features which govern discourse systems, generally, these systems are divided as following; intelligent or programming, sensible or interaction and event or random. Our question is that in visual structure of picture books, to what extent is it possible to analyze discourse systems on the basis of modern semiotic pattern? In some picture books, as a result of authorstarted feature governing them, all of the aforementioned three semiotic systems can be distinguished. In order to prove our claim and analyze our approach, we have chosen a picture book having the feature called Arrival by Shaun Tan as a case study. The study of a part of visual structure of the aforementioned book showed us that the subject can read all the three narration, interaction and event systems in some parts of the book simultaneously; this variety in establishing discourse systems puts the subject in the situation of constant meaning-making and identity-making which is rebuilt alternately. Therefore, the subject has a fragmentary and decentralizing identity which depends on the visual reading (representation) on discourse level.کتاب تصویری رسانهای است ساختهشده که بهطور عام از دو نظام زبانی تصویر و نوشتار بهره میبرد که در نمونههایی، کتاب فقط به زبان تصویر یا بهاصطلاح بیکلام است. بهرهگیری از نظامهای زبانی جریان ارتباطی را ایجاد میکند و این یعنی نظامهای معنایی مختلف امکان شکلگیری مییابد. نظامهای گفتمانی با توجه به ویژگیهای نشانهمعنایی حاکم بر آنها، به سه دستة کلی هوشمند یا برنامهمدار، احساسی یا تعاملی و رخدادی یا تصادفی تقسیم میشود. پرسش ما این است که در ساختار تجسمی کتابهای تصویری تا چه اندازه میتوان این سه نظام معنایی را براساس الگوی نشانهمعناشناسی نوین قابل تحلیل دانست. در برخی از کتابهای تصویری، بهدلیل ویژگی تصویریتألیفی آنها، میتوان هر سه نظام معناشناختی اشارهشده را در کلیت کتاب بازشناخت. برای اثبات این ادعا و همچنین تحلیل رویکرد خویش، کتابی تصویری با همین ویژگی باعنوان <em>ورود</em> اثر شان تن بهعنوان مورد مطالعاتی برگزیده شده است. با تحقیق دربارة بخشی از سازماندهی تجسمی کتاب مذکور دریافت شد که سوژه میتواند در بخشهایی از کتاب تصویری <em>ورود</em> هر سه نظام روایی، تعاملی و رخدادی را بهطور همزمان مورد خوانش قرار دهد. این تنوع در عرضة نظامهای گفتمانی سوژه را در معناسازی و هویتسازیهای پیدرپی و گاه متضاد قرار میدهد که بهطور متناوب بازسازی میشود؛ به همین دلیل سوژه هویتی چندپاره و تمرکززدا پیدا میکند که وابسته به خوانش (بازنمایی) دیداری در سطح گفتمانی است.
<br /> https://www.narratologyjournal.ir/article_118256_a656ff539a8a86ebb396e37242753fe9.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Effect and manifestations Narrative Persian Literature in the MY NAME IS RED orhan pamuk
(with emphasis on intertextuality, transposition )تأثیر و جلوه های روایی ادب پارسی در نام من سرخِ اورهان پاموک ( با تأکید بر بینامتنیت و ترانسپوزیسیون ژنت)427403118257FAمهرگاننظامی زادهدانشیار گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانام البنیناسماعیلیانکارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایرانJournal Article20190718Effect and manifestations narrative Persian Literature in the MY NAME IS RED orhan pamuk<br /> One way to learn more about culture and literature of other countries which have been notably influenced by Farsi literature is to survey the literal works that have mutual effects on each other. Surveys of intertextual relationship can reveal literal, cultural, and artistic common grounds between two nations. In this regard, Orhan Pamuk’s works (a Turkish novelist) indicates deep :intertextuality relationships between Iranian and Turkish literatures. In light of this, the present dissertation studies narrative borrowings from Farsi literature and art in Pamuk’s works using the theoretical framework of Genette’s transtextuality with emphasis on transposition type in one of his novels “My Name is Red.” The novel is a postmodern work that along with narrative and structural merit and creating stable aesthetic approach in the novel relies on Iranian classic literature and miniature works.and retelling literary texts ahead of you.یکی از راههای آشنایی بیشتر با فرهنگ و ادبیات کشورهای دیگر که از مفاخر ادبیات فارسی بسیار اثر پذیرفتهاند، بررسی متونی است که در حوزة ادبیات دادوستدهایی با یکدیگر داشتهاند. روشهایی مانند ادبیات تطبیقی و روابط بینامتنی مشترکات ادبی، فرهنگی و هنری میان دو کشور را آشکار میکنند. یکی از جریانهای اثرگذار در رماننویسی معاصر ترکیه رویکرد پسامدرن است که با الگوبرداری از غرب در میان نویسندگان رواج یافت. در این آثار میتوان به بازآفرینی آثار پیشین و اثرگذار ادبیات در قالب روایت بهعنوان یکی از عناصر شاخص در روایتهای پستمدرنیستی اشاره کرد که با رویکردهای بینامتنی امروزه قابل تحلیل است. در این میان، آثار رماننویس معاصر ترکیه، اورهان پاموک، نشاندهندة روابط بینامتنی عمیقی است که در حوزة ادبیات بین دو کشور ایران و ترکیه وجود دارد؛ زیرا معنای متن اصلی اورهان پاموک در <em>نام من سرخ</em> بهوسیلة متون دیگر پیریزی شده است. از این رو در این مقاله به تأثیر و جلوههای ادب پارسی در چارچوب نظریة ترامتنیت ژنت با تأکید بر بینامتنیت و گونة ترانسپوزیسیون در رمان <em>نام من سرخ</em> پرداخته شده است.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118257_2ebc243a6f49ec983df0795045072587.pdfانجمن نقد ادبی ایراندو فصلنامه روایت شناسی2588-64954820201022Hypertextuality Readings of Two Stories " Diamonds are Eternal" by Ian Fleming and "Diamond Shine" by Nabil according to Gerard Genet's Theoryخوانش بیش متنی دو داستان "الماس ها ابدی اند" اثر ایان فلمینگ و "برق الماس" اثر نبیل فاروق بر مبنای نظریه ی ژرار ژنت461429118258FAحمیدولی زادهاستادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، آذربایجان، ایرانآرزوشیداییدانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، آذربایجان، ایرانJournal Article20190710Among various intertextual theories, “Gerard Genette” has studied a wide range of relationships of a text with other texts in a structured way, called Tract. Hypertextualite is the most important kind of genette Transtextualite based on adaptation. Police literature is one of the new genres in the world literature, where the issue of adaptation is significant. “Nabeel Farouq” Egyptian is a contemporary writer of Arabic police stories who that has been influenced by Western influences. Evidence suggests that one of his stories, “Diamond Shine”, from Impossible man collection, is the “diamonds are eternal” story, by “Ian Fleming”. The present research has tried to study the hypertextuality relationship of this story with its hypotext according to the Genet’s theory by using the analytical-descriptive and adaptive method. The purpose of this study is to provide a practical example of the intertextual relationship of an Arabic fiction work with a hypotext amount of another literature. The results says that this work is, at first glance, is just an imitation of the previous text, but reveals a deeper insight into the various aspects of the transformation and the author's attempt to make fundamental changes in the vast.در میان نظریههای مختلف بینامتنی، ژرار ژنت طیف گستردهای از روابط یک متن با سایر متون را بهشکلی ساختارمند با عنوان ترامتنیت بررسی کرده است. بیشمتنیت مهمترین گونة ترامتنیت ژنتی بهشمار میرود که بر اقتباس استوار است. یکی از گونههای ادبی که مسئلة اقتباس در آن برجستگی دارد، ادبیات پلیسی است که از ژانرهای نو در ادبیات جهان محسوب میشود. نبیل فاروق مصری نویسندة معاصر داستانهای پلیسی عربی است که در آثار خود از آثار غربی تأثیر پذیرفته است. شواهد دال بر آن است که یکی از داستانهای وی با عنوان <em>برق الماس</em> از مجموعة <em>مرد غیرممکن</em> از داستان <em>الماسها ابدیاند</em> اثر ایان فلمینگ انگلیسی برگرفته شده است. پژوهش حاضر سعی میکند تا با بهکارگیری روش تحلیلی ـ توصیفی و تطبیقی روابط بیشمتنی این داستان با پیشمتن آن را براساس دیدگاه ژنت بررسی کند. هدف این جستار ارائة نمونهای عملی از رابطة بینامتنی یک اثر داستانی عربی با پیشمتنی از ادبیات دیگر است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که این اثر در نگاه اولیه صرفاً تقلیدی از پیشمتن است؛ اما با تدقیق بیشتر ابعاد مختلف تراگونگی و تلاش نویسنده برای ایجاد تغییرات اساسی در بیشمتن آشکار میشود.
https://www.narratologyjournal.ir/article_118258_a99af54b321e1c9f9a49ea8faa6c0d48.pdf