Journal of Literary Criticism

Journal of Literary Criticism

Character review in the story of "Aghrab Rooye Pellehaye Rahahan -e- Andimeshk" From Hussein Mortazayian Abkenar with an approach to the view of Philip Hamon

Document Type : Original Article

Authors
zahra shooryabi 1
MAHDI Nowrooz 1
Batoul Fakhr Islam 2
javad abbasi 1
1 Persian Language and Literature Department, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, Neishabour Branch, Neyshabur, Iran
2 3. Assistant Professor of Persian Language and Literature, Islamic Azad University of Neyshabour, Neyshabou, Iran
Abstract
The character is the central element of the story, and its review reveals new features of a story. In relation to personality, so far, various theories have been presented, but none of them have the fullness of Philip Humon's vision. In his theory, characters are placed in three categories: "reference (historical, mythical, virtual)", "pointers to the writer or singer," and "to the reminder." Levels of personality characterization are expressed in apparent, emotional and social dimensions, and the signifier and signifier are important in identifying characters. In this article, based on the library resources and descriptive-analytical method, the characters of the "Aghrab Rooye Pellehaye Rahahan -e- Andimeshk" by Hussein Mortazayian, Abkenar, have been investigated as one of the most prominent stories of the sacred defense based on Philip Hamon's views. . The results of the research show that the characters of the story are mainly social (soldier) and virtual (despair, fear and death) that are consistent with the general content of the story, the imposed war between Iran and Iraq. The story pointers mainly indicate the presence of the author. This means that Aquinas did not believe in the central reader and numerous readings of the story, highlighting the role of the whole wise narrator.
Keywords
Hussein Mortazayian Abkenar
Aghrab Rooye Pellehaye Rahahan -e- Andimeshk
Character
Morteza
Philip Hamon
منابع
- احمدی، بابک (1370). ساختار و تأویل متن. 2ج. تهران: نشر مرکز.
- اخوت، احمد (1371). دستور زبان داستان. اصفهان: نشر فردا.
- براهنی، رضا (1362). قصه­نویسی. چ3. تهران: نشر نو.
- بیات، حسین (1387). داستان­نویسی جریان سیال ذهن. تهران: علمی و فرهنگی.
- پراین، لارنس (1366). تأملی دیگر درباب داستان. مترجم محسن سلیمانی. چ3. تهران: انتشارات حوزة هنری، سازمان تبلیغات اسلامی.
- داد، سیما (1392). فرهنگ اصطلاحات ادبی. چ6. تهران: مروارید.
- دینه­سن، آنه ماری (1380). درآمدی بر نشانه­شناسی. ترجمۀ مظفر قهرمان. آبادان: پرسش.
- صفوی، کوروش (1380). از زبان­شناسی به ادبیات؛ شعر. تهران: پژوهشگاه فرهنگ
و هنر اسلامی.
- فورستر، مورگان (1357). جنبه­های رمان. ترجمۀ ابراهیم یونسی. چ2. تهران: حبیبی.
- مرتضاییان آبکنار، حسین (1386). عقرب روی پله­های راه­آهن اندیمشک. چ3. تهران:
 نشر نی.
- مکاریک ایرنا ریما (1384). دانشنامة نظریه‌های ادبی معاصر. ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی. تهران: آگه.
- میرصادقی، جمال (1367). عناصر داستان. تهران: شفا.
- ــــــــــــــــ (1382). ادبیات داستانی (قصه، رمانس، داستان کوتاه، رمان). چ4. تهران: علمی.
- هامون، فیلیپ (1990م). سمیولوجیه الشخصیه الرواییه. ترجمۀ سعید بنگراد. المغرب: دارالکلام.
- استون، الین و جرج ساوانا (1382). «نشانه­شناسی شخصیت». ترجمۀ داوود زینلو. مجلۀ فرهنگ و هنر. ش55. صص48ـ63.  
- عامری، محمدعلی، علی‌باقر طاهری­نیا و معصومه شبستری (1395). «نشانه­شناسی ادبی شخصیت فرعون در قرآن کریم». فصلنامۀ پژوهش­های ادبی ـ قرآنی دانشگاه اراک. س4. ش2. صص143ـ164.
- فاتحی، حسن، فرامرز میرزایی و بی‌بی‌راحلیل سن­سبلی (1395). «بررسی عنصر شخصیت در رمان ’خالتی صفیه و الدیر‘ اثر بهاء طاهر». دوفصلنامۀ پژوهش نقد ادب معاصر عربی دانشگاه یزد. س6. ش13. صص77ـ99.
- عبداللهیان، حمید (1378). «دربارة ادبیات داستانی: داستان و شخصیت‌پردازی». مجله هنر ادبیات داستانی. ش50. صص31ـ39.
- ــــــــــــــ (1380). «شیوه‌های شخصیت‌پردازی». ادبیات داستانی. فروردین، اردیبهشت و خرداد. ش54.
- Saussure, F. (1973). de Course de Linguistique Generale. Paris: Tullio de Maure.
 
Journal of Literary Criticism
Volume 4, Issue 7
April 2020
Pages 223-191

  • Receive Date 19 June 2019
  • Revise Date 10 November 2019
  • Accept Date 26 November 2019