Journal of Literary Criticism

Journal of Literary Criticism

A study of the Intercorps relations in the series of ‘Fashion’ shows by Thom Browne

Document Type : Original Article

Author
Majid Rahimi Jafari
university of Tehran
Abstract
Corpse, like text, soma, body and media is one of the important substances and mediation discursive in performance art. Corpse is always mixed with soma and body concepts however, their applications in performance and narrative are different. Corpse is an object in scene which has identity which makes senses from the depth of cultures, history, tales, contexts and individual and public memories.
In the performances of ‘Fashion’ shows we mostly deal with simple approaches but, Thom Browne; the senior designer of American ‘Channel’ brand changes the borders of discursive substances and their relations. The things in his performance make different discursive situations either on the scene or in narrative aspects which we are going in current paper to study those aspects in performative manifestation. How corpse in his performances makes different images of the place of his show?
It seems corpse as mediation discursive is able to cut its own physical connection with the place by two features of deterritorialization and disintermediation from the principle of the narrative.
In ‘Fashion’ show, corpse in which intercorps discursive make metamorphosis in ready to wear clothing?
Seems, corpse by forming compound corpse in multicorporeal discursive situation is able to put ready to wear or cutting clothing which holds a sign of casual sewing in a kind of new layer.
Keywords
Corps
Intercorps
situation of discourse
performance art
fashion show
- داورپناه، ابوسعید، علوی، سیدحمیدرضا و عباسعلی رستمی‌نسب (1390). «جسم، روح و نفس از دیدگاه امام‌ محمد غزالی و توماس آکویناس». ادیان و عرفان. س۴۴. ش۱. صص۹۳- ۹۴.
- رحیمی جعفری، مجید (1397). «تحلیل کارکرد بینارسانه­ای و بیناجسمی در گفتمان نمایشی: رویکرد نشانه ـ معناشناختی». پایان‌نامۀ دکتری. دانشگاه تهران.
- سجودی، فرزان (1387). نشانه‌شناسی کاربردی (ویرایش دوم). تهران: علم.
- شعیری، حمیدرضا (1385). تجزیه و تحلیل نشانه ـ معناشناختی گفتمان. چ۱. تهران: سمت.
- ـــــــــــــــــ (1394). «نشانه ـ معناشناسی حایل‌های گفتمانی».  فرهنگ امروز.
http://farhangemrooz.com/news/35963/نشانه-معناشناسی-حایل-های-گفتمانی
- غزالی، محمدبن محمد (1361). کیمیای سعادت. ج۱. تهران: طلوع.
- فلسفۀ تعلیم و تربیت (۱۳۷۲). دفتر همکاری حوزه و دانشگاه، با همکاری علی‌محمد کاردان و دیگران. تهران: سمت.
- فورتیر، مارک (1388). نظریه در تئاتر. ترجمة فرزان سجودی و نریمان افشاری. تهران: سورۀ مهر.
- گرمس، آلژیرداس ژولین (1389). نقصان معنا. ترجمۀ حمیدرضا شعیری. تهران: علم.
- لینچ، کوین (1395). سیمای شهر. ترجمۀ منوچهر مزینی. چ۲۲. تهران: دانشگاه تهران.
- مطهری، مرتضی (1383). مجموعه‌آثار. ج5 (شرح منظومه). چ۷. تهران: صدرا.
- معین، محمد (1375). فرهنگ فارسی (متوسط). ج۱. چ۱۰. تهران: امیرکبیر.
- ویلسون، جی. رابرت (1374). «بنیادگذاران تئاتر نوین: گفت‌وگو با آنتونن آرتو». ترجمۀ هوشنگ آزادی­ور. فصلنامۀ هنر. ش24. صص۵۳۱- ۵۳۸.
- Brocca, Chantal (2017). “The History of Runway Fashion: From Salons to Superstars”. in Eluxe Magazine. Issue 11. The Spring Summer Fashion Issue. London. pp 80-83.
- Evans, Caroline (2013). The Mechanical Smile: Modernism and the First Fashion Shows in France and America, 1900-1929. London: Yale University Press.
- Fortini, Amanda (2006). “How the Runway Took Off: A brief history of the fashion show”. in slate.com.
- Paolucci, Claudio (2011). Quelques réflexions sur les énoncés: textes, pratiques et cultures.Nouveaux Actes Sémiotiques [en ligne]. Recherches sémiotiques.Disponible sur:
http://revues.unilim.fr/nas/document.php?id=3513 (consulté le 29/09/2011)
 
Journal of Literary Criticism
Volume 3, Issue 5
October 2019
Pages 145-123

  • Receive Date 03 June 2019
  • Revise Date 14 July 2019
  • Accept Date 16 July 2019