تحلیل روایت شناختی نمایشنامه«مجلس قربانی سنمّار» بر اساس نظریه مونیکا فلودرنیک

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی‌ارشد، رشتۀ ادبیات نمایشی، دانشکدۀ هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استادیار، گروه ادبیات نمایشی، دانشکدۀ هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه تئاتر، دانشکدۀ هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

روایت شناسی درام از زمینه های مطالعاتی چالش برانگیز در سالیان اخیر بوده است. نظریه پردازانی چون برایان ریچاردسون و آنسگر نونینگ تلاش کردند روایت‌شناسی را از حصار چارچوب داستانی مرسوم خارج کنند و به تشریح روایت‌شناسی درام بپردازند. همسو با این نظریه پردازان، مونیکا فلودرنیک با استفاده از مفاهیم مربوط به روایت شناسی ساختارگرا امکانی را فراهم آورد تا تمهیدات روایی موجود در نمایشنامه ها در چارچوب منظم‌تری قابل تحلیل و تفسیر شوند. نوع تحلیل فلودرنیک از راوی‌ها و دیالوگ ها گامی تاثیرگذار در بسط روایت‌شناسی درام بوده است. پژوهشگران در این مقاله نمایشنامه «مجلس قربانی سنمّار» را از منظر روایت‌شناسی فلودرنیک تحلیل و بررسی کرده‌اند تا هم ساختار روایی این نمایشنامه را شرح دهند و هم چگونگی کارکرد نظریات فلودرنیک را در عمل مشخص کنند. شاخص هایی چون نوع راوی، مدل های بیانی، معرفی شخصیت ها، شیوه استفاده از مجاز، مکان نمایشی، فضا/زمان و در نهایت شیوه بازنمایی سخن، که فلودرنیک بر روی آن‌ها به عنوان شاخصه‌های روایتمندی تاکید دارد، به روشنی در این نمایشنامه قابل شناسایی و تحلیل هستند. رویکرد نظری فلودرنیک به پژوهشگران کمک کرده است تا با ابعادی از شیوه روایت بیضایی آشنا شوند که پیشتر کمتر به آن پرداخته شده است.

کلیدواژه‌ها


دوره 7، شماره 13
فروردین 1402
صفحه 311-281
  • تاریخ دریافت: 17 آبان 1400
  • تاریخ بازنگری: 07 فروردین 1401
  • تاریخ پذیرش: 20 فروردین 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 30 فروردین 1401