پارسا، س.ا.، و رحیمی، م. (1396). بررسی نشانه معناشناختی داستان لیلی و مجنون جامی بر پایۀ تحلیل گفتمان. فنون ادبی، 1، 1 ـ 18. پروینی، خ.، و ناظمیان، ه. (1387). الگوی ساختارگرایی ولادیمیر پراپ و کاربردهای آن در روایتشناسی. پژوهش زبان و ادبیات فارسی، 11، 183 ـ 203. پرینس، ج. (1391). روایت‏شناسی: شکل و کارکرد روایت. ترجمۀ م. شهبا. تهران: مینوی خرد. تولان، م. (۱۳۸۳). روایت‏شناسی درآمدی زبان‏شناختی ـ انتقادی. ترجمة ف. علوی و ف. نعمتی، تهران: سمت. جامی، ن. (1382). مثنوی هفت اورنگ. به تصحیح و مقدمه م. مدرس گیلانی. تهران: مهتاب. حری، ا. (1382). روایت و روایت‏شناسی. زیباشناخت، 8، 321 ـ 351. خدیور، ه.، و شریفی، ف.(1390). اشتراکات لیلی و مجنون جامی و لیلی و مجنون نظامی و مجنون و لیلی امیرخسرو دهلوی. اندیشه‏های ادبی، 7، 59 ـ 88. ذوالفقاری، ح. (1388). مقایسۀ چهار روایت لیلی و مجنون نظامی، امیر خسرو، جامی و مکتبی. متن‌شناسی ادب فارسی، 1، 53 ـ 89. شعیری، ح.ر. (1395). تجزیه و تحلیل نشانه ـ معناشناختی گفتمان. تهران: سمت. شعیری، ح.ر. (1388). از نشانه‏شناسی ساختارگرا تا نشانه‏معناشناسی گفتمانی. نقد ادبی، 8، 33 ـ 51. فاضلی، م.(1383). گفتمان و تحلیل‏گفتمان انتقادی. پژوهشنامۀ علوم انسانی و اجتماعی، 14، 81 ـ 107. عباسی، ع. (1381). تخیل، روایت و شکل‏شناسی در آثار داوود غفارزادگان. پژوهشنامة ادبیات کودک و نوجوان، 30، 153 ـ 167. عباسی، ع. (1393). روایت‏شناسی کاربردی. تهران: دانشگاه شهید بهشتی. کهنمویی، ژ.، خطاط، ن.، و افخمی، ع. (1381). فرهنگ توصیفی نقد ادبی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران. لینت ولت، ژ. (1391). رساله‌ای درباب گونه‌شناسی روایت نقطه دید: نظریه و تحلیل. ترجمة ع. عباسی و ن. حجازی. تهران: علمی و فرهنگی. محمدی فشارکی، م.، و خدادادی، ف. (1397). فرهنگ توصیفی اصطلاحات روایت‏شناسی. تهران: سورة مهر. مکاریکا، ا. (۱۳۸۵). دانشنامة ادبی معاصر. ترجمة م. نبوی و م. مهاجر. تهران: آگه. یوسفی، ح. (1373). بررسی تحلیلی و تطبیقی لیلی و مجنون نظامی و جامی. نشریة ادبستان، 53، 85 ـ 87.