الهی، ا. (۱۳۶۹). اختگی. در دیگر سیاوشی نمانده. تهران: توس. #پرینس، ج. (۱۳۹۹). فرهنگ تفصیلی اصطلاحات روایت‌شناسی. ترجمة ر. موسوی‌نیا. اهواز: دانشگاه شهید چمران#تولان، م. (۱۳۹۸). روایت‌شناسی: درآمدی زبان‌شناختی ـ انتقادی. ترجمة ف. علوی و ف. نعمتی. تهران: سمت#جاهدجاه، ع.، و رضایی، ل. (۱۳۹۲). بررسی نظری و کاربردی روایت اول‌شخص جمع. جستارهای ادبی، ۱۸۲، ۴۷ ـ ۷۴. #حسینی‌زاد، م. (۱۴۰۰). شب‌تر از آن بود که چیزی ببینیم. در سرش را گذاشت روی فلز سرد: از کشتن و رفتن. چاپ دوم. تهران: چشمه. #خسروی، ا. (۱۳۹۰). کابوس‌های شبانه. در هاویه. چاپ چهارم. تهران: چشمه. #روانی‌پور، م. (۱۳۶۹). ما فقط از آینده می‌ترسیم. در سنگ‌های شیطان. تهران: مرکز. #شهبازی، ن.، و بیات، ح. (۱۴۰۱). ظرفیت‌های زبانی ما ـ راوی: ملاحظات کاربرد ضمیر اول‌شخص جمع در روایتگری. نقد و نظریۀ ادبی، ۱۴، ۱۴۷ ـ ۱۷۱. #شهبازی، ن.، بیات، ح.، پارسانسب، م.، و سارلی، ن. (۱۴۰۲). کران‌بندی اصطلاح روایت جمعی: مطالعة نقش عامل روایی در انگاشت‌های اشتراکی. ادبیات پارسی معاصر، ۲، ۱۸۹ ـ ۲۱۱. #فقیری، ا. (۱۳۸۸). راهنما. در ببینم نبض‌تان می‌زند؟!. تهران: چشمه. #گلشیری، هـ . (۱۳۸۲). فتحنامة مغان. در نیمه تاریک ماه. چاپ دوم. تهران: نیلوفر. #لینت‌ولت، ژ. (۱۳۹۸). ابعاد روایت‌پردازی: مضمون، ایدئولوژی، هویت. ترجمة ن. حجازی، تهران: علمی و فرهنگی. #محمودی ایرانمهر، ع. (۱۳۸۹). ابر صورتی. در ابر صورتی. چاپ دوم. تهران: چشمه. #مارتین، و. (۱۳۹۱). نظریه‌های روایت. ترجمة م. شهبا. چاپ پنجم. تهران: هرمس. #Bekhta, N. (2017). We ـ Narratives: The Distinctiveness of Collective Narration. Narrative, 2, 164 ـ 181. #Cuc, A., Ozuru, Y., Manier, D., & Hirst, W. (2006). On the formation of collective memories: The role of a dominant narrator. Memory & Cognition, 34, 752–762. #Elahi, A. (1990). Akhtegi. in Gigar Siahoshi namande. Tehran: Tous. #Faghiri, A. (2009). Raahnamaa in Bebinam nabzetaan mizanad?!. (in persian). Tehran: Cheshmeh. #Fludernik, M. (2020). The Politics of We ـ Narration: The One vs. the Many. Style, 1, 98 ـ 110. #Golshiri, H. (2003). Fathnaameye Moghaan. in Nime ـ ye Taarike Maah. 2nd ed. (in persian). Tehran: Niloufar. #Jahedjah, A., & Rezaei, L. (2014). A Theoretical and Practical Study on First Person Plural Narrative (in Five Short Stories of Hooshang Golshiri). Literary Studies, 182, 47 ـ 74. #Hosseini Zadeh, M. (2021). Shab tar az aan bood ke chizi bebinim. in Sarash raa gozasht rooye feleze sard: az koshtan va raftan. 2nd ed. (in persian). Tehran: Cheshmeh. #Khosravi, A. (2011). Kaboos ـ haaye shabaane. in Haavie. 4th ed. (in persian). Tehran: Cheshmeh. #Lintvelt, J. (2019). Aspects de la narration: Thematique, ideologie et identite. Trans. by N. Hejazi. (in persian). Tehran: Elmi va Farhangi. #Margolin, U. (2000). Telling in the Plural: From Grammar to Ideology. Poetics Today, 3, 591–618. #Mahmoudi IranMehr, A. (2010). Abre Sourati. Abre Sourati. 2nd ed. (in persian). Tehran: Cheshmeh. #Martin, W. (2002). Recent Theories of Narrative. Trans. by M. Shahba. 5th ed. (in persian). Tehran: Hermes. #Prince, G. (2020). A Dictionary of Narratology. Trans. by R. MoosaviNia. (in persian). Ahvaz: Shahid Chamran Univ. #RavaaniPour, M. (1990). Maa faghat az aayande mitarsim in Sang ـ haaye Sheytaan. (in persian). Tehran: Markaz. #Shahbazi, N., & Bayat, H. (2023).‘We’ Narrator Linguistic Potentials: First ـ person Plural Practicality in Narration. Literary Theory and Criticism, 14, 147 ـ 174. #Shahbazi, N., Bayat, H., Parsanasab, M., & Sarli, N. (2024). Demarcation the Term Collective Narrative: Investigating the Role of Narrative Agent in the Shared Concepts. Contemporary Persian Literature, 2, 189 ـ 211. #Toolan, M. (2019). Narrative: A Critical Linguistic Introduction. Trans. by F. Alavi and F. Nemati. (in persian). Tehran: Samt. #