الهی، ا. (۱۳۶۹). اختگی. در دیگر سیاوشی نمانده. تهران: توس. پرینس، ج. (۱۳۹۹). فرهنگ تفصیلی اصطلاحات روایت‌شناسی. ترجمة ر. موسوی‌نیا. اهواز: دانشگاه شهید چمران تولان، م. (۱۳۹۸). روایت‌شناسی: درآمدی زبان‌شناختی ـ انتقادی. ترجمة ف. علوی و ف. نعمتی. تهران: سمت جاهدجاه، ع.، و رضایی، ل. (۱۳۹۲). بررسی نظری و کاربردی روایت اول‌شخص جمع. جستارهای ادبی، ۱۸۲، ۴۷ ـ ۷۴. حسینی‌زاد، م. (۱۴۰۰). شب‌تر از آن بود که چیزی ببینیم. در سرش را گذاشت روی فلز سرد: از کشتن و رفتن. چاپ دوم. تهران: چشمه. خسروی، ا. (۱۳۹۰). کابوس‌های شبانه. در هاویه. چاپ چهارم. تهران: چشمه. روانی‌پور، م. (۱۳۶۹). ما فقط از آینده می‌ترسیم. در سنگ‌های شیطان. تهران: مرکز. شهبازی، ن.، و بیات، ح. (۱۴۰۱). ظرفیت‌های زبانی ما ـ راوی: ملاحظات کاربرد ضمیر اول‌شخص جمع در روایتگری. نقد و نظریۀ ادبی، ۱۴، ۱۴۷ ـ ۱۷۱. شهبازی، ن.، بیات، ح.، پارسانسب، م.، و سارلی، ن. (۱۴۰۲). کران‌بندی اصطلاح روایت جمعی: مطالعة نقش عامل روایی در انگاشت‌های اشتراکی. ادبیات پارسی معاصر، ۲، ۱۸۹ ـ ۲۱۱. فقیری، ا. (۱۳۸۸). راهنما. در ببینم نبض‌تان می‌زند؟!. تهران: چشمه. گلشیری، هـ . (۱۳۸۲). فتحنامة مغان. در نیمه تاریک ماه. چاپ دوم. تهران: نیلوفر. لینت‌ولت، ژ. (۱۳۹۸). ابعاد روایت‌پردازی: مضمون، ایدئولوژی، هویت. ترجمة ن. حجازی، تهران: علمی و فرهنگی. محمودی ایرانمهر، ع. (۱۳۸۹). ابر صورتی. در ابر صورتی. چاپ دوم. تهران: چشمه. مارتین، و. (۱۳۹۱). نظریه‌های روایت. ترجمة م. شهبا. چاپ پنجم. تهران: هرمس.