میزان‌آبیم به عنوان تکنیکی روایی با خلق قاب‌درقاب، فضای مورد نیاز برای وقوع تداخل‌ و نفوذ میان سطوح روایی فراهم می‌آورد. وارسی تعامل این دو پدیده با یکدیگر ابعاد جدیدی از نحوه‌ی عملکرد هر یک را ارائه می‌کند که می‌تواند طلایه‌دار مجموعه‌ی بِکر مطالعاتی گسترده در آینده به شمار بیاید. فیلم کوتاه بر اساس این ویژگی روایی تاکنون مورد مطالعه واقع نشده و کاوش تعامل این دو تکنیک در آن می‌تواند قابل ‌تامل باشد. مسئله‌ی تحقیق کشف انواعی از متالپسیس است که از طریق تکنیک قاب‌درقاب در فیلم‌های داستانی کوتاه بازآفرینی می‌شوند. تحقیق حاضر با هدفی کاربردی مزایای به‌کارگیری میزان‌آبیم در مدت‌زمان فشرده‌ی فیلم کوتاه، نحوه‌ی تولید سطوح روایی از طریق ساختارهای پیچیده‌ی تودرتو و هم‌چنین معرفی انواع مرزشکنی‌های قابل اجرا در این نوع از ساختار روایی را واکاوی نموده است. روش پژوهش کیفی با رویکرد روایت‌پژوهی و به شیوه مطالعه موردی است. از این‌روی سه فیلم‌کوتاه داستانی انعکاس، اتاق شماره‌ی 8 و اتاق پُرُو از موارد مطلوب گزینش شده و بر مبنای مبانی نظری تحقیق تحلیل شده است. نتیجه‌ نمایانگر تسریع روند روایت فیلم داستانی کوتاه از طریق به‌کارگیریِ ساختمان روایی میزان‌آبیم است که پتانسیل پنج نوع از متالپسیس را در دو جهت درونی و بیرونی ایجاد می‌کند.